Class 12 Assamese MIL Chapter 15 Solution ‘উভতি নহাৰ কবিতা’

Class 12 Assamese MIL Chapter 15 Solutionউভতি নহাৰ কবিতা‘ বিচাৰি থকা students-সকলৰ বাবে এই post-টো বিশেষভাৱে helpful হ’ব। Class 12 Assamese subject-ৰ Chapter 15 ভালদৰে বুজি পোৱা আৰু examination-ৰ বাবে important question answer practice কৰা অতি প্ৰয়োজনীয়। সেইবাবে chapter-টোৰ বিভিন্ন প্ৰশ্নৰ সহজ আৰু বুজিবলৈ সুবিধা হোৱা solution ইয়াত পাব পাৰিব।

Join us Now

AHSEC Class 12 Assamese MIL Chapter 15 উভতি নহাৰ কবিতা

যিসকল students-এ online-ত Class 12 Assamese Mil Chapter 15 Solution search কৰি আছে, তেওঁলোকে আমাৰ website-ৰ পৰা chapter-wise question answer আৰু অন্যান্য study materials লাভ কৰিব পাৰিব।

Chapter 15 উভতি নহাৰ কবিতা

গোট – 2

পাঠভিওিক প্রশ্নোত্তৰ

ক) অতি চমু প্রশ্নঃ (প্রতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক ১)

১। ‘উভতি নহাৰ কবিতা’ পাঠটি কৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে?

উত্তৰঃ ‘দলঙত তামীঘৰা’ নামৰ কাব্যসংকলনৰ পৰা।

২। কোনখন পুথিৰ বাবে নৱকান্ত বৰুৱাই সাহিত্য অকাদেমী বঁটা লাভ কৰিছিল?

উত্তৰঃ ‘ককাদেউতাৰ হাড়’।

৩। ৰোমান্টিক কবিতা আৰু আধুনিক কবিতাৰ এটি পার্থক্য লিখা?

উত্তৰঃ ৰোমান্টিক কবিতাত পুনৰজনমক বিশ্বাস কৰা হয় কিন্তু আধুনিক কবিতাৰ মতে এই পৃথিৱীৰ পৰা এবাৰ গুচি গলে মানুহ পুনৰ উভতি আহিব নোৱাৰে।

৪। ‘উভতি নহাৰ’ কবিতা কোন শ্ৰেণীৰ কবিতা।

উত্তৰঃ আধুনিক কবিতা।

৫। ‘তামীঘৰা’ শব্দটোৰ অৰ্থ লিখা?

উত্তৰঃ তম্বু।

খ) চমু প্রশ্নঃ (প্রতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক ২ অথবা ৩)

১। নৱকান্ত বৰুৱাৰ তিনিখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা?

উত্তৰঃ হে অৰণ্য হে মহানগৰ, ৰাৱণ আৰু সম্রাট।

২। নৱকান্ত বৰুৱাইশিশু আৰু চেমনীয়াৰ উপযোগীকৈ ৰচনা কৰা দুখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ আখৰ জখলা, শিয়ালী পালেগৈ ৰতনপুৰ।

৩। কবিৰ বাবে জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ কি? ‘জীয়াই থকাৰ ধেমালীটো’ কবিয়ে কেইবাৰ খেলিছে ?

উত্তৰঃ কবিৰ বাবে যন্ত্রনাই হৈছে জীয়াই থকাৰ মন্ত্র। জীয়াই থকাৰ ধেমালীটো কবিয়ে এবাবেই খেলি গৈছে।

৪। কবিৰ মতে পৃথিবীলৈ ‘নতুন মানুহ’ আহিলে কি পৰিবৰ্তন হ’ব?

উত্তৰঃ কবিৰ মতে পৃথিৱীলৈ নতুন মানুহ আহিলে তেওঁলোকৰ কাম-কাজত নতুন চিন্তা; নতুন ধ্যান-ধাৰণাৰ প্ৰকাশ ঘটিব।

গ) দীঘল প্রশ্নঃ (প্রতিটো প্ৰশ্নৰ মূল্যাংক ৪ অথবা ৫)

১। কবিয়ে কিয় পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে বুলি ভাবিছে, বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ কবিয়ে ভাবিছে যে পৃথিৱীত দুখ-কষ্ট, হিংসা, স্বাৰ্থপৰতা আৰু অশান্তিৰ প্ৰাবল্য দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে। মানুহে মানৱতা, প্ৰেম আৰু সহানুভূতিৰ মূল্য পাহৰি যান্ত্ৰিক জীৱনত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। এনে পৰিৱেশত কবিৰ মন পৃথিৱীৰ প্ৰতি আকৃষ্ট নহয়। তেওঁ অনুভৱ কৰে যে এই পৃথিৱীত পুনৰ আহিলে আগৰ দৰে শান্তি, সৌন্দৰ্য আৰু আন্তৰিকতা বিচাৰি পোৱা নাযাব। সেইবাবেই কবিয়ে পৃথিৱীলৈ উভতি নাহে বুলি ভাবিছে। এই ভাবনাৰ মাজেৰে কবিৰ হতাশা, বেদনাবোধ আৰু এখন সুন্দৰ মানৱ সমাজৰ প্ৰতি আকাংক্ষা প্ৰকাশ পাইছে।

২। উভতি নহাৰ’ কবিতাটিৰ মূলভাৱ লিখা।

উওৰঃ উভতি নহাৰ’ কবিতাটোৰ মূলভাৱ হৈছে আধুনিক সমাজৰ অৱক্ষয় আৰু মানৱীয় মূল্যবোধৰ সংকটৰ এক মর্মস্পৰ্শী চিত্ৰ অংকন কৰা। কবিয়ে অনুভৱ কৰিছে যে পৃথিৱীত প্ৰেম, মমতা, সত্য, ন্যায় আৰু সহমৰ্মিতাৰ দৰে মহান গুণসমূহ ক্ৰমে হেৰাই গৈছে। মানুহে স্বাৰ্থপৰতা, হিংসা, লোভ আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ বশৱৰ্তী হৈ শান্তি আৰু সৌভ্ৰাতৃত্বৰ পথ এৰি দিছে। ফলত সমাজত অশান্তি, অন্যায় আৰু অসন্তুষ্টিৰ সৃষ্টি হৈছে।

এই দুখজনক পৰিস্থিতিয়ে কবিৰ মনত গভীৰ বেদনাৰ জন্ম দিছে। তেওঁ এনে এখন পৃথিৱীত পুনৰ জন্ম লৈ বা উভতি আহি জীৱন কটাবলৈ ইচ্ছা নকৰে বুলি প্ৰকাশ কৰিছে। কবিতাটোৰ জৰিয়তে কবিয়ে এখন সুন্দৰ, শান্তিপূৰ্ণ, ন্যায়ভিত্তিক আৰু মানৱীয় মূল্যবোধেৰে সমৃদ্ধ সমাজৰ প্ৰতি নিজৰ গভীৰ আকাংক্ষা ব্যক্ত কৰিছে। সেয়ে কবিতাটোত কবিৰ হতাশাৰ লগতে এক আদৰ্শ সমাজ গঢ়াৰ সপোনো সুন্দৰভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে।

৩। কবিয়ে নতুন দিনত তেওঁৰ একো চিন নাথাকিব বুলি কিয় ভাবিছে? বুজাই লিখা।

উওৰঃ কবিয়ে ভাবিছে যে সময়ৰ সোঁত সদায় আগলৈ বাগৰি যায় আৰু পৃথিৱীত কোনো বস্তু বা ব্যক্তিয়ে চিৰদিন একে অৱস্থাত নাথাকে। মানুহৰ জীৱন ক্ষণস্থায়ী; মৃত্যুৰ পাছত ধীৰে ধীৰে তেওঁৰ স্মৃতি, কৰ্ম আৰু পৰিচয়ো মানুহৰ মনৰ পৰা মচ খাই যায়। নতুন দিনৰ আগমনত নতুন চিন্তা, নতুন মানুহ আৰু নতুন ঘটনাই স্থান লাভ কৰে। তেতিয়া অতীতৰ বহু কথা পাহৰণিৰ গৰ্ভত লীন হৈ যায়।

এই উপলব্ধিৰ বাবেই কবিয়ে কৈছে যে নতুন দিনত তেওঁৰ একো চিন নাথাকিব। তেওঁ অনুভৱ কৰিছে যে সময়ৰ অগ্ৰগতিত তেওঁৰ অস্তিত্বৰ সকলো চিহ্ন এদিন বিলুপ্ত হৈ যাব। এই কথাৰ জৰিয়তে কবিয়ে জীৱনৰ অনিত্যতা, সময়ৰ অদম্য গতি আৰু মানৱ জীৱনৰ ক্ষণভংগুৰ স্বভাৱৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। লগতে ইয়াত কবিৰ গভীৰ বিষাদ আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ এক চিৰন্তন সত্যৰ উপলব্ধিও প্ৰতিফলিত হৈছে।

৪। উভতি নহাৰ কবিতা’ত পৃথিৱীৰ প্ৰতি কবিৰ ভালপোৱা কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে?

উওৰঃ উভতি নহাৰ’ কবিতাত কবিৰ পৃথিৱীৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱা সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। কবিয়ে পৃথিৱীক অতি মৰমৰ ঠাই বুলি অনুভৱ কৰিছে। এই পৃথিৱীত তেওঁ প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য, মানুহৰ স্নেহ-মমতা, সুখ-দুখ আৰু জীৱনৰ বিভিন্ন অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে। সেয়েহে তেওঁ পৃথিৱী এৰি যাবলৈ মন নকৰে। কবিয়ে ভাবিছে যে মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ পুনৰ এই পৃথিৱীলৈ উভতি আহিব নোৱাৰিব, সেই কাৰণে পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো বস্তু, প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো ৰূপ আৰু জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ত তেওঁৰ বাবে অতি মূল্যৱান। এই অনুভূতিৰ জৰিয়তে কবিৰ পৃথিৱীৰ প্ৰতি গভীৰ মমতা, টান আৰু ভালপোৱা স্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।

৫। (খ) কোনোবা আহিব মোৰ দৰে…. 

মোৰ তাত একো নাথাকে চিন।

উত্তৰঃ উক্ত কবিতা কেইশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথি সাহিত্য সৌৰভৰ অন্তৰ্গত নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ ৰচিত ‘উভতি নহাৰ কবিতা’টোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।

ইয়াত কবিয়ে কৈছে যে কবিৰ মৃত্যুৰ পিছত যিসকল তেওঁৰ ঠাইলৈ ভৱিষ্যতৰ নতুন দিনবোৰত আহিব তেওঁলোক সম্পূর্ণ নতুন ভাবেৰে নতুন দিন, নতুন সমাজ গঢ়িব। সেই সময়ত হয়তো কবিৰ কোনো চিন চাবেই নাথাকিব। কবিৰ সুৰতেই সুৰ মিলাই কবিতা লিখিলেও, গান গালেও কার্যকলাপত উন্মোচিত হ’ব নতুন নতুন ভাৱ, চিন্তা আৰু আদর্শ। এইদৰেই নতুন পুৰুষৰ নতুন চিন্তাধাৰাই প্ৰভুত্ব লাভ কৰিব বুলি ভাবিয়েই আৰু পুৰণি আদৰ্শক গুৰুত্ব দিয়া নহ’ব বুলি ভাবিয়েই কবিয়ে সন্দেহ প্রকাশ কৰিছে যে নতুন দিনত তেওঁৰ কোনো চিন-মোকাম নাথাকিব বুলি ভাবিছে।

অতিৰিক্ত প্রশ্নোত্তৰ

(ক) অতি চমু প্রশ্নঃ (প্রতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক ১)

১। নৱকান্ত বৰুৱাই কোন চনত জন্ম গ্রহণ কৰিছিল?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ ১৯২৬ চনত জন্ম হৈছিল।

২। নৱকান্ত বৰুৱাই স্কুলীয়া শিক্ষা ক’ত সমাপন কৰিছিল?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাই গুৱাহাটীত স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপন কৰিছিল।

৩। ‘উভতি নহাৰ কবিতাটি কোনখন কাব্য সংকলনৰ পৰা লোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ ‘উভতি নহাৰ কবিতা’ নামৰ কবিতাটো-কবি নৱকান্ত বৰুৱাৰ ‘দলঙত তামীঘৰা’ নামৰ কাব্যগ্ৰন্থৰ পৰা লোৱা হৈছে।

৪। কবিৰ জীৱনৰ জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ কি?

উত্তৰঃ কবিৰ জীৱনৰ জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ হ’ল- যন্ত্রণা।

৫। ‘তামীঘৰা’ শব্দটোৰ অৰ্থ লিখা।

উত্তৰঃ ‘তামীঘৱা’ৰ অৰ্থ হ’ল- তম্ব।

৬। নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উপন্যাসৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উপন্যাসৰ নাম হ’ল- ‘কপিলীপৰীয়া সাধু’, আৰু ‘ককাদেউতাৰ হাড়’।

৭। কোন চনত আৰু ক’ত নৱকান্ত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল?

উত্তৰঃ ১৯২৬ চনত গুৱাহাটীত নৱকান্ত বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল।

৮। নৱকান্ত বৰুৱাৰ ‘ৰত্নাকৰ’ এখন উপন্যাস- কথাষাৰ শুদ্ধনে?

উত্তৰঃ শুদ্ধ নহয়।

৯। ‘জীৱনৰ শান্তি পর্ব’ শীর্ষক প্ৰবন্ধটোৰ ৰচক কোন?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱা।

১০। ‘ৰাৱণ’ কাব্যগ্ৰন্থৰ ৰচক কোন?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱা।

(খ) চমু প্রশ্নঃ (প্রতিটো প্রশ্নৰ মূল্যাংক ২ অথবা ৩)

১। নৱকান্ত বৰুৱাই কর্ম জীবন কটোৱা শিক্ষানুষ্ঠানৰ দুখনিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয় আৰু গুৱাহাটীৰ কটন মহাবিদ্যালয়।

২। নৱকান্ত বৰুৱাৰ দুখন উল্লেখযোগ্য কাব্য গ্রন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ ‘এটি দুটি এঘাৰটি তৰা’, ‘সম্রাট’।

৩। কবিয়ে বকুল তলৰ ফুল কোনে বুটলিব বুলি ভাবিছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে বকুল তলৰ ফুল অইন কোনোবাই বুটলিব বুলি ভাবিছে।

৪। জীয়াই থকাটো কবিয়ে কি বুলি ভাবিছে?

উত্তৰঃ জীয়াই থকাটো কবিয়ে ধেমালিতে খেলা খেল বুলি ভাবিছে।

৫। নৱকান্ত বৰুৱাৰ কাব্য-চৰ্চাত কোনখন আলোচনীৰ অৱদান স্মৰণীয়?

উত্তৰঃ জোনাকী।

৬। নৱকান্ত বৰুৱাই ৰচনা কৰা দুখন উপন্যাসৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কপিলীপৰীয়া সাধু, ককাদেউতাৰ হাৰ।

৭। নতুন দিনত কবিৰ একো চিন কিয় নাথাকে বুলি ভাবিছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ কবিয়ে এই পৃথিৱীখনক প্ৰাণভৰি ভাল পায়। সেয়া হ’লেও কবিয়ে এই ভাল লগা পৃথিৱীখনলৈ উভতি নাহে। কবিৰ দৰে এই পৃথিৱীলৈ হয়তো আকৌ কোনোবা আহিব। কবিৰ দৰে নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰে আগবাঢ়িব। কিন্তু সেইবোৰ হ’ব নতুন মানুহ, সেই দিনো হ’ব একেবাৰে নতুন। কবিৰ জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ হ’ল যন্ত্রণা। জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো কবিয়ে এবাৰেই খেলিলে। দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে কবিয়ে এই পৃথিৱীখনলৈ উভতি অহাৰ কথা ভবা নাই। যাৰ বাবে কবিয়ে নতুন দিনত তেওঁৰ একো চিন নাথাকিব বুলি ভাবিছে।

৮। হেৰাই যোৱাৰ ৰঙতেইচোন অকলে অকলে হাঁহো’- কবিতা ফাকিৰ তাৎপর্য বুজাই লিখা।

উওৰঃ ‘হেৰাই যোৱাৰ ৰঙতেইচোন অকলে অকলে হাঁহো’ —এই কবিতাফাঁকিটি নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰচিত ‘উভতি নহাৰ’ কবিতাৰ পৰা লোৱা হৈছে।

ইয়াৰ তাৎপৰ্য হৈছে যে কবিয়ে অনুভৱ কৰিছে যে এদিন তেওঁ এই পৃথিৱীৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে আঁতৰি যাব। সেই কথা জানিও তেওঁ দুখ নকৰে। বৰঞ্চ জীৱনৰ ক্ষণস্থায়ী স্বভাৱক স্বীকাৰ কৰি আনন্দেৰে গ্ৰহণ কৰে। পৃথিৱীৰ সৌন্দৰ্য, প্ৰকৃতিৰ মায়া আৰু জীৱনৰ মধুৰ স্মৃতিবোৰে কবিক মোহিত কৰি ৰাখিছে। এদিন সকলো এৰি যাব লাগিব বুলি ভাবিলেও তেওঁ হতাশ নহয়; নিজৰ অৱশ্যম্ভাৱী বিলুপ্তিৰ কথাও এক ধৰণৰ শান্তি আৰু প্ৰশান্তিৰে গ্ৰহণ কৰিছে। সেইবাবেই ‘হেৰাই যোৱাৰ ৰঙতেই’ তেওঁ ‘অকলে অকলে হাঁহে’। এই হাঁহি জীৱনৰ সত্যক উপলব্ধি কৰাৰ ফলত জন্ম হোৱা এক গভীৰ আত্মতৃপ্তিৰ প্ৰকাশ।

সেয়ে, উদ্ধৃত চৰণটোৱে জীৱনৰ অনিত্যতা উপলব্ধি কৰিও কবিৰ ইতিবাচক মনোভাৱ আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱাৰ কথাকে প্ৰকাশ কৰিছে।

৯। ‘উভতি নহাৰ কবিতা ‘টিৰ মূলভাব লিখা।

উওৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাৰ ৰচিত ‘উভতি নহাৰ’ কবিতাটোত কবিয়ে জীৱনৰ অনিত্যতা আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতি তেওঁৰ গভীৰ ভালপোৱাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। কবিয়ে উপলব্ধি কৰিছে যে এদিন তেওঁ এই পৃথিৱী এৰি চিৰদিনৰ বাবে গুচি যাব আৰু পুনৰ উভতি নাহিব। তথাপিও তেওঁ দুখিত নহয়। প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য, মানুহৰ মৰম আৰু জীৱনৰ নানা অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ মন ভৰাই তুলিছে। সেইবাবে পৃথিৱীৰ পৰা বিদায় ল’বলগীয়া হ’লেও তেওঁ আনন্দ আৰু তৃপ্তিৰে সেই সত্যক গ্ৰহণ কৰিছে। মৃত্যুৰ অনিবাৰ্যতাক স্বীকাৰ কৰি জীৱনক ভালপোৱাৰ মনোভাৱেই কবিতাটোৰ মূল সুৰ।

সেয়ে, ‘উভতি নহাৰ’ কবিতাটোৰ মূলভাৱ হৈছে—জীৱনৰ ক্ষণস্থায়িত্ব উপলব্ধি কৰিও পৃথিৱী আৰু জীৱনৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱা প্ৰকাশ কৰা আৰু মৃত্যুক শান্তচিত্তে গ্ৰহণ কৰা।

১০। কবিয়ে জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ কি বুলি কৈছে? জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো কেইবাৰ কেনেদৰে কৰাৰ কথা কৈছে ––বুজাই লিখা।  

উওৰঃ উভতি নহাৰ’ কবিতাত কবিয়ে পৃথিৱীক ভালপোৱা, জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ত উপভোগ কৰা আৰু আনন্দেৰে জীৱন যাপন কৰাকেই জীয়াই থকাৰ মন্ত্ৰ বুলি কৈছে। কবিৰ মতে জীৱন ক্ষণস্থায়ী, সেয়ে দুখ-কষ্টৰ মাজতো জীৱনৰ সৌন্দৰ্য অনুভৱ কৰি জীয়াই থাকিব লাগে।

কবিয়ে কৈছে যে তেওঁ জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো বাৰে বাৰে কৰিব বিচাৰে। অৰ্থাৎ তেওঁ পৃথিৱীৰ ৰূপ-সৌন্দৰ্য, প্ৰকৃতিৰ মাধুৰ্য, মানুহৰ মৰম আৰু জীৱনৰ বিচিত্ৰ অভিজ্ঞতাবোৰ উপভোগ কৰি পুনৰ পুনৰ জীয়াই থাকিবলৈ ইচ্ছা কৰে। জীৱনক তেওঁ এক আনন্দময় খেল বা ধেমালি হিচাপে গণ্য কৰিছে। সেইবাবে মৃত্যুৰ কথা জানিও তেওঁ হতাশ নহৈ জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ত উপভোগ কৰাৰ কথাই কৈছে।

এইদৰে কবিয়ে জীয়াই থকাৰ আনন্দ আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱাৰ ভাব প্ৰকাশ কৰিছে।

১১। প্রসংগ-সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰাঃ

(ক) যন্ত্রণা মোৰ জীয়াৰ মন্ত্ৰ

সেই মন্ত্রকে গালোঁ

জীয়াই থকাৰ ধেমালিটো মই

এবাবেই খেলি গ’লোঁ

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত নৱকান্ত বৰুৱাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘উভতি নহাৰ কবিতা’ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে। কবিৰ মতে, পৃথিৱীলৈ তেওঁ আৰু পুনৰ উভতি নাহে। অকল কবিয়ে নহয়, কোনো মানুহ পৃথিৱীৰ পৰা গুচি যোৱাৰ পিছত উভতি নাহে। পৃথিৱীখনক ভালপোৱাৰ কথা কবিয়ে বিভিন্ন ভাব ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰিছে আৰু সেয়ে কবিয়ে কৈছে যে যন্ত্রণা কবিৰ জীৱনৰ মন্ত্ৰ জীয়াই থকাটো অর্থাৎ জীৱনটো এটা ধেমালিহে মাত্র।

কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে ভাগৰি পৰা জীৱনটোৰ দুখ-যন্ত্ৰণাৰ কথাকে ব্যক্ত কৰিব বিচাৰিছে।

Note: If you find any mistakes in this CHAPTER, please let us know or correct them yourself. Thank you.

Leave a Reply

error: Content is protected !!
Scroll to Top